(untitled) (Przegląd Pedagogiczny, 2024)
Motywacja jest konstruktem teoretycznym odnoszącym się do wewnętrznych stanów człowieka. Ludzie intuicyjnie próbują wyjaśniać nią sukcesy, porażki, podejmowanie, podtrzymywanie lub zaniechanie działań. Jako konstrukt teoretyczny jest ona dyspozycją człowieka. Zgodnie z podstawowym błędem atrybucji nauczyciele mogą przypisywać słabe postępy uczniów ich czynnikom wewnętrznym (np. ich brakowi motywacji, lenistwu). Poniższy artykuł prezentuje konteksty edukacji, które w sposób naturalny wzbudzają w człowieku chęć do działania/nauki. Zgodnie z poglądami Deana R. Spitzera (1996) nauka może stać się przyjemnością dzięki kontekstowi, w którym ma ona miejsce. Najważniejsze czynniki kontekstualne to: działanie, zabawa, różnorodność, wybór, interakcje społeczne, tolerancja błędu, system ocen, konstruktywne informacje zwrotne, wyzwania oraz uznanie.