(untitled) (Przegląd Pedagogiczny, 2016)
Wykorzystanie seksualne dziecka jest złem nie samym w sobie, ale jest złem wynikającym z pozbawienia dziecka beztroskiej umiejętności wchodzenia w relacje międzyludzkie, nawiązywania relacji, okazywania i przyjmowania uczuć. Dziecko skrzywdzone, w tak intymnej sferze, jaką jest jego seksualność, jest narażone na szereg zaburzeń psychicznych i zdrowotnych. Osoby, które doświadczyły w dzieciństwie tego rodzaju przemocy, mają trudności w akceptowaniu własnego ciała, szacunku do siebie i do innych. Im wcześniejsza diagnoza, tym większe szanse na zatrzymanie destrukcyjnych myśli i przekonań dziecka. W Polsce świadomość przemocy seksualnej wobec dziecka jest coraz większa i tym samym wzrasta wrażliwość społeczna na krzywdę dziecka. Dzięki środkom masowego przekazu osoby dotknięte przemocą seksualną mają możliwość opowiedzenia o traumatycznych przeżyciach i zachęcają tym samym do zaktywizowania instytucji oraz ludzi do podjęcia starań w celu niwelowania omawianego zjawiska. Szczególną rolę może odegrać wiedza nauczycieli oraz innych osób, którzy współpracują lub opiekują się dziećmi. Niniejszy artykuł zawiera szereg pomocnych sposobów diagnozowania oraz działania w sytuacji przemocy seksualnej, co może okazać się przydatne.