Edukacja włączająca – przestrzeń dla rozwoju wszystkich uczniów czy utopijna wizja? (Przegląd Pedagogiczny, 2019)
Obecna polityka oświatowa dąży do promowania włączającego modelu kształcenia, który ma zapobiegać problemom wykluczenia społecznego i marginalizacji poprzez korzystanie z potencjału różnorodności. Ideą, która wpisuje się w kierunek zmian systemowych współczesnej polityki oświatowej, jest edukacja włączająca. Pomimo wieloletniej obecności w przestrzeni edukacyjnej koncepcja ta nie jest wolna od krytycznych uwag, dotyczących realnych możliwości realizacji jej założeń w codziennej praktyce edukacyjnej. Świetlana wizja szkoły dla wszystkich tworzy model trudny w praktycznej realizacji. W niniejszym artykule podjęto próbę ukazania potencjału edukacji włączającej z jednej strony jako przestrzeni zmian, z drugiej zaś jako utopijnej koncepcji trudnej do realizacji w jej obecnym kształcie, jednak ważnej społecznie i niezbędnej we współczesnej pedagogice specjalnej.