Edukacja religijna w systemie edukacyjnym Niemiec (na przykładzie Bawarii) (Przegląd Pedagogiczny, 2007)
Stan katechizacji i obecność religii w szkole związana jest z charakterem relacji Państwo - Kościół. Pytać więc można, czy państwo świeckie, jakim są Niemcy, gwarantuje zapisaną w konstytucji wolność religijną rozumianą jako prawo każdego obywatela do zdobywania wiedzy religijnej? Kraje związkowe Republiki Federalnej Niemiec posiadają szeroką autonomię w zakresie wewnętrznym i w obszarze prawa międzynarodowego publicznego. Stąd podejmując się rozprawy nad edukacją religijną, formami jej obowiązkowości, gwarancjami prawnymi, zakresem kształcenia czy pozycją nauczyciela religii, zawężyłam swoje zainteresowania do Bawarii. Choć nie jest ona państwem wyznaniowym i nie wiąże się z żadną religią, kościelne i państwowe regulacje prawne wyraźnie wskazują na to, iż nauka religii w szkołach publicznych leży we wspólnym interesie zarówno Państwa, jak i Kościoła. Pytając o zakres edukacji religijnej i obowiązujące programy nauczania religii w szkołach publicznych, znajdujemy potwierdzenie, iż nadzór tu pełni zarówno Kościół, dbając o dydaktyczno-merytoryczną poprawność katechezy, jak i władze państwowe, czuwające nad konstytucjonalnością programów i tekstów. Niemcy funkcjonują w systemie dwóch religii, muszą zatem siłą rzeczy tworzyć warunki do dokonywania przez młodego człowieka wyboru w procesie edukacji. Stąd też specyficzny charakter nauki religii, jej zakres, forma i obowiązkowość.