O potrzebie oddechu w edukacji, czyli o świat(ł)ocieniach szkoły – perspektywa akuologiczna innego stylu kształcenia nauczycieli (Przegląd Pedagogiczny, 2026)
W tekście odnotowuję – w celu ujawnienia szerszego i bardziej zniuansowanego kontekstu – zagadnienia dotyczące akuologii (w tym formułę trans-per-in-formacji jako re-animacji formy), filozofii edukacji, pedagogiki ogólnej, rozumienie pojęć mousikē i scholē. Stawiając pytania do refleksji, prezentuję trzy główne światła/światy szkoły: ruchu, dźwięku, słowa; jednocześnie odsłaniam stopniowo kolejne aspekty akuologicznego rozumienia edukacji i kształcenia nauczycieli. W ostatniej części tekstu wymieniam cienie realiów szkolnych i edukacyjnych, głównie dotyczących nauczycielek(-li): opozycyjne traktowanie teorii i praktyki, praca „samotnych wysp”, brak nadziei, zapomnienie radości, ważności ciała i kontaktu ze sobą, znaczenie kwestii ekonomicznych, konieczność integracji cienia. Artykuł – w zamyśle pisany jako zapraszająca do namysłu forma otwarta – nie oferuje domknięcia (do-kształtu) w formie końcowego podsumowania, wyraźnie natomiast ogniskuje się wokół tytułowej potrzeby oddechu w edukacji.