Multi-Club Ownership jako forma naruszenia konkurencji we współczesnym sporcie

Autor

  • Marek Owsianny Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy / Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

DOI:

https://doi.org/10.34767/DP.2025.01.06

Słowa kluczowe:

sport, klub sportowy, własność, konkurencja, prawo konkurencji, prawo antymonopolowe

Abstrakt

Artykuł poświęcony został zjawisku gromadzenia praw własności klubów sportowych, jako przedsiębiorstw w branży sportowej. Praktyki tego typu określa się współcześnie jako mechanizm „wielowłasności”, a ściśle Multi-Club Ownership. Ich skutkiem jest ograniczenie konkurencji pomiędzy takimi podmiotami na poszczególnych rynkach. Działania podejmowane w ramach tego mechanizmu dotyczą podmiotów gospodarczych, które w dużym uogólnieniu można nazwać zespołami sportowymi. W zależności od specyfiki poszczególnych dyscyplin sportu, mogą być to kluby sportowe bądź inni uczestnicy rywalizacji sportowej, jak np. teamy w wyścigach Formuły 1. Podstawową negatywną konsekwencją stosowania mechanizmu Multi-Club Ownership jest naruszenie równowagi pomiędzy wspomnianymi uczestnikami rywalizacji sportowej, stworzenie nieuzasadnionej przewagi niektórych z nich nad innymi oraz wypaczenie fundamentalnych zasad sportu, tj. jego uczciwości i nieprzewidywalności rezultatów sportowych.

Bibliografia

Literatura

Blanpain R., Legal Status of Sportsmen and Sportswomen Under International European and Belgian National and Regional Law, Haga – Londyn – Nowy Jork 2003.

Bocchieri D., Multi-Club Ownership in Football as Diversification of the Business Portfolio, https://en.calcioefinanza.com/ [dostęp: 20.05.2025].

Cain L.P., Haddock D.D., Similar Economic Histories, Different Industrial Structures: Transatlantic Contrasts in the Evolution of Professional Sports Leagues, „The Journal of Economic History” 2005, vol. 65, nr 4.

Cherpillod I., de Dios Crespo Pérez J., Club Ownership, [w:] CAS and Football: Landmark Cases, red. A. Wild, Haga 2012.

Dawidziuk A., Wąsowski M., Legia podpisze trzy umowy o współpracy w Polsce, https://www.przegladsportowy.pl/ [dostęp: 20.05.2025].

Geey D., Multiple Football Club Ownership: Disparities Between Rules, https://www.danielgeey.com/ [dostęp: 20.05.2025].

Grell T., Multi-Club Ownership in European Football – Part I: General Introduction And the ENIC Saga, https://www.asser.nl/ [dostęp: 20.05.2025].

Kolasiński M.K., Characteristics of sport-related relevant markets and their consequences, „European Competition Law Review” 2019, vol. 40, iss. 12.

Menary S., Multi-club ownership in football challenges governance at many levels, https://playthegame.org/ [dostęp: 20.05.2025].

Quansah T.K., Breuer Ch., Multi-club ownerships (MCOs): a critical analysis of transfer dynamics and sports integrity, „European Sport Management Quarterly” 2025, https://doi.org/

1080/16184742.2025.2474581 [dostęp: 20.05.2025].

Szadkowski M., Czas piłkarskiej kolonizacji, „Gazeta Wyborcza”, (10.05.2017), http://wyborcza.pl/ [dostęp: 20.05.2025].

Thomas D., The retain and transfer system, [w:] Handbook On The Economics of Sport, red. W. Andreff, S. Szymanski, Cheltenham – Northampton 2006.

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Ograniczanie konkurencji, https://konkurencja.uokik.gov.pl/ [dostęp: 20.05.2025].

Van den Brink J.P., EC Competition Law And the Regulation of European Football, „Sports Lawyers Journal” 2000, vol. 7.

Akty prawne

-2025 Premier League Handbook.

Council of Europe Convention on the Manipulation of Sports Competitions.

FIFA Statutes 2024.

Statut PZPN.

UEFA Statutes 2024.

Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. 2024 poz. 1846).

Rozstrzygnięcia organów jurysdykcyjnych

Decyzja KE z 25 czerwca 2002 r. dotycząca sprawy ENIC przeciwko UEFA, COMP/37 806.

Decyzja Prezesa UOKiK z 20 października 2002 r., DOK-1.410.2.2021.AG.JS.

Wyrok CAS z 20 sierpnia 1999 r., 98/200.

Wyrok TSUE z 12 grudnia 1974 r., C-36/74.

Pobrania

Opublikowane

2026-03-12

Jak cytować

Multi-Club Ownership jako forma naruszenia konkurencji we współczesnym sporcie. (2026). Dogmatyka Prawa, 2(1), 111-132. https://doi.org/10.34767/DP.2025.01.06