Wdzięczność jako komponent relacji w rodzinie z nastolatkiem
DOI:
https://doi.org/10.34767/PP.2026.01.02Słowa kluczowe:
pedagogika wdzięczności, wdzięczność w rodzinie, rodzina z nastolatkiem, dojrzewanie w rodzinie z nastolatkiem, wdzięczność jako czynnik chroniący, wdzięczność jako predyktor szacunku w rodzinieAbstrakt
Wdzięczność w rodzinie stanowi istotny czynnik wspierający więzi, harmonię oraz rozwój emocjonalny jej członków. Badania prowadzone w wielu krajach podkreślają jej adaptacyjny charakter i znaczenie dla funkcjonowania życia rodzinnego. Rodziny pielęgnujące postawy wdzięczności częściej doświadczają satysfakcjonujących kontaktów interpersonalnych oraz wyższego poziomu dobrostanu. Zagadnienie to podejmowane jest przez przedstawicieli psychologii, socjologii i pedagogiki, którzy analizują jego znaczenie dla jakości życia domowego, relacji interpersonalnych oraz rozwoju emocjonalnego dzieci. W niniejszym artykule, który ma charakter przeglądowy, omówiono badania dotyczące rodzin wychowujących osoby w okresie adolescencji. Specyfika dorastania wpływa bowiem na charakter więzi między rodzicami i dziećmi, natomiast rozwijanie postaw wdzięczności może sprzyjać lepszemu funkcjonowaniu wzajemnych relacji. Ponadto uznaje się ją za ważny czynnik chroniący przed zachowaniami ryzykownymi młodzieży, a także predyktor wzajemnego szacunku.
Bibliografia
Algoe S.B., Gable S.L. i Maisel N.C. (2010). It’s the little things: Everyday gratitude as a booster shot for romantic relationships. Personal Relationships, 17(2), 217–233.
Algoe S.B., Haidt J. i Gable S.L. (2008). Beyond reciprocity: Gratitude and relationships in everyday life. Emotion, 8(3), 425–429. https://doi.org/10.1037/1528-3542.8.3.425
Borucka A. i Ostaszewski K. (2008). Koncepcja resilience. Kluczowe pojęcia i wybrane zagadnienia. Medycyna Wieku Rozwojowego, 12(2), 587–597.
Emmons R.A. i McCullough M.E. (2003). Counting blessings versus burdens: An experimental investigation of gratitude and subjective well-being in daily life. Journal of Personality and Social Psychology, 84(2), 377–389. https://doi.org/10.1037/0022-3514.84.2.377
Fredrickson B.L. (2001). The role of positive emotions in positive psychology: The broaden-and-build theory of positive emotions. American Psychologist, 56(3), 218–226. https://doi.org/10.1037/0003-066X.56.3.218
Froh J.J., Bono G. i Emmons R.A. (2010). Being grateful is beyond good manners: Gratitude and motivation to contribute to society among early adolescents. Motivation and Emotion, 34, 144–157. https://doi.org/10.1007/s11031-010-9163-z
Froh J.J., Kashdan T.B., Ozimkowski K.M. i in. (2009). Who benefits the most from a gratitude intervention in children and adolescents? Examining positive affect as a moderator. The Journal of Positive Psychology, 4(5), 408–422. https://doi.org/10.1080/17439760902992464
Froh J.J., Sefick W.J. i Emmons R.A. (2008). Counting blessings in early adolescents: An experimental study of gratitude and subjective well-being. Journal of School Psychology, 46(2), 213–233. https://doi.org/10.1016/j.jsp.2007.03.005
Walęcka-Matyja K.K. (2021). The role of family communication in shaping the quality of adult sibling interpersonal relationships and the opinions about the social world [Rola komunikacji rodzinnej w kształtowaniu jakości relacji interpersonalnej dorosłych rodzeństw i opinii o świecie społecznym]. Kwartalnik Naukowy Fides et Ratio, 46(2), 77–117. https://doi.org/10.34766/fetr.v46i2.792
Wood A.M., Froh J.J. i Geraghty A.W.A. (2010). Gratitude and well-being: A review and theoretical integration. Clinical Psychology Review, 30(7), 890–905. https://doi.org/10.1016/j.cpr.2010.03.005
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
