On hybridization as a new opening of cognition of „human” on the example of Bizarre Stories and Primeval and Other Times by Olga Tokarczuk
DOI:
https://doi.org/10.34864/heteroglossia.issn.2084-1302.nr16.art11Keywords:
hybrid characters, transgression, Olga Tokarczuk, Primeval and Other Times, Tales of the BizarreAbstract
This article aims to comparatively contrast two of Tokarczuk’s works, Primeval and Other Times and Bizarre Stories, in terms of the author’s creation of non-human characters and her search for the element of “biotic community” in humans. When analyzing Tokarczuk’s work, one should look in the direction of ecological humanism, which promotes the coexistence of all entities. Tokarczuk shows how there is a symbolic reversal of the evolutionary process of species. Plants and animals give humans the opportunity to get closer to nature, experience it and discover the wild element within themselves. These works are educational, being part of the current of ecocriticism fighting for the appreciation of non-human entities, beings, creations. In turn, crossing the boundaries of cognition is development.
References
BAKKE M., Bio-transfiguracje. Sztuka i estetyka posthumanizmu, Poznań, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2015.
BARCZ A., Posthumanizm i jego zwierzęce odgłosy w literaturze, „Teksty Drugie”, 2013, nr 1–2, s. 60–79.
BARCZ A., Wprowadzenie do zookrytyki (teorii zwierzęcych narracji), „Białostockie Studia Literaturoznawcze”, 2015, nr 6, s. 143–159.
CHAWRILSKA I., Hybrydy i hybrydyczności. Z pogranicza literatury i sztuk wizualnych, Pelplin, Barnardinum, 2020.
CISOWSKA B., Magiczny realizm Prawieku, „Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie”, 2009, z. XI, s. 5–26.
DOMAŃSKA E., Humanistyka ekologiczna, „Teksty Drugie”, 2013, nr 1–2, s. 13–32.
DOMAŃSKA E., Jakiej metodologii potrzebuje współczesna humanistyka?, „Teksty Drugie”, 2010, nr 1–2, s. 45–55.
DZIUBEK-HOVLAND M., Przyroda nie należy do człowieka. Sylwetka i ekofilozofia Arne Naessa na tle norweskiej filozofii ekologicznej, Bystra, Stowarzyszenie Pracownia na rzecz Wszystkich Istot, 2004.
FREY L., Karol Linneusz (1707–1778), „Łąkarstwo w Polsce”, Poznań 2007.
KANTNER K. Jak działać za pomocą słów? Proza Olgi Tokarczuk jako dyskurs krytyczny, Kraków, Universitas, 2019.
KORBEL J. i LELEK M., O przyrodzie, literaturze, feminizmie, micie, życiu i śmierci. Rozmowa z Olgą Tokarczuk, „Dzikie Życie”, nr 4 (2000).
LARENTA A., Metamorficzność postaci w twórczości Olgi Tokarczuk, „Białostockie Studia Literaturoznawcze”, 2020, nr 16, s. 83–113.
NAESS A. Ecology of Wisdom, Great Britain, Penguin Classics, 2016.
ROUSSEAU J. J., Trzy rozprawy z filozofii społecznej, przeł. Henryk Elzenberg, Warszawa 1956.
ROWLAND S., The Ecocritical Psyche: Literature, Evolutionary Complexity and Jung, New York, Routledge, 2012.
SORDYL K., Ciało post/nie/ludzkie w Opowiadaniach bizarnych Olgi Tokarczuk, „Białostockie Studia Literaturoznawcze”, 2022, nr 20, s. 221–237.
STANKOWSKA-MAZUR I., Psychologiczne związki człowieka z naturą. Zieleń, woda, infrastruktura techniczna – bez granic, Warszawa Kraków, Instytut Rozwoju Miast i Regionów, 2020.
SZCZĘSNA E., Tożsamość hybrydyczna, „Er(r)go” 2004, nr 9/2, s. 9–18.
TOKARCZUK O., Prawiek i inne czasy, Warszawa, Wydawnictwo W.A.B., 1996.
TOKARCZUK O., Opowiadania bizarne, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2019.
UBERTOWSKA A., Mówić w imieniu biotycznej wspólnoty. Anatomie i teorie tekstu środowiskowego/ekologicznego, „Teksty Drugie”, 2018, nr 2, s. 17–40.
ZDUNIAK-WIKTOROWICZ M., FILIPOWICZ-TOKARSKA K., Możliwy jest zupełnie inny świat. Rozmowa z Olgą Tokarczuk, [W:] M. Zduniak-Wiktorowicz, K. Filipowicz-Tokarska (red.), Rozmowy na/o granicy: Z Joanną Bator, Olgą Tokarczuk, Grażyną Plebanek, Krzysztofem Niewrzędą, Słubice, Collegium Polonicum, 2016, s. 16–27.
ZWOLIŃSKA B., Światy bizarne Olgi Tokarczuk, „Er(r)go”, 2022, 45/2, s. 165–183.
