The revenge of degraded nature in Olga Tokarczuk’s Drive Your Plough Over the Bones of the Dead and Risto Isomäki’s The Sand of Saraswati.
DOI:
https://doi.org/10.34864/heteroglossia.issn.2084-1302.nr15.art3Keywords:
nature, destruction, ecocriticism, climate, responsibilityAbstract
The aim of this article is to compare two literary works (Drive Your Plough Over the Bones of the Dead by Olga Tokarczuk and The Sand of Saraswati by Risto Isomäki), which are part of the current of ecocritical studies. It is also important to bring out the similarities and differences in the view of the problem of human degradation of the natural environment, taken at the micro and macro level, in seemingly distant texts.
References
Barcz A., Przyroda – bliska czy daleka? Ekokrytyka i nowe sposoby poetyki odpowiedzialności za przyrodę w literaturze, „Anthropos?” 2012, nr 18–19, s. 59–79.
Barcz A., Realizm ekologiczny. Od ekokrytyki do zookrytyki w literaturze polskiej, Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2016.
Czapliński P., Concatenations. On the Works of Olga Tokarczuk, „The Polish Review” 2001, nr 2, s. 8–35.
Eerola T., Geologinen scifi-klassikko: Sarasvatin hiekkaa, „Geologi” 2010, nr 62.
Ferry L., Nowy ład ekologiczny. Drzewo, zwierzę i człowiek, przeł. H. Miś, A. Miś, Centrum Uniwersalizmu przy Uniwersytecie Warszawskim, Warszawa 1995.
Fiedorczuk J., Cyborg w ogrodzie. Wprowadzenie do ekokrytyki, Wydawnictwo Naukowe Katedra, Gdańsk 2015.
Isomäki R., Piasek Saraswati, przeł. B. Kojro, Wydawnictwo Kojro, Rusiec 2014.
Korbel J., Lelek M., O przyrodzie, literaturze, feminizmie, micie, życiu i śmierci. Rozmowa z Olgą Tokarczuk, „Dzikie Życie” 2000, nr 4/70.
Krzykawski M., Nagie życie zwierząt: o wartości użytkowej Giorgio Agambena, „Zoophilologica. Polish Journal of Animals Studies” 2016, nr 1, s. 95–108.
Lahtinen T., The Tale of The Great Deluge: Risto Isomäki’s The Sands of Sarasvati as Climate Fiction, [w:] R. Hennig, A. K. Jonasson, P. Degermana (red.), Nordic Narratives of Nature and the Environment: Ecocritical Approaches to Northern European Literatures and Cultures, Lexington Books, Lexington 2018, s. 79–96.
Larenta A., Metamorficzność postaci w twórczości Olgi Tokarczuk, „Białostockie Studia Literaturoznawcze” 2020, nr 16, s. 83–113.
Lyytikäinen P., Allegories of our World Strange Encounters with Leena Krohn, [w:] L. Kirstiny (red.), Nodes of Contemporary Finnish Literature, The Finnish Literature Society (SKS), Helsinki 2012, s. 24–40.
Łagosz M., Zwierzę-maszyna w koncepcji René Descartes’a, „Studia z Historii Filozofii” 2019, nr 2(10), s. 253–279.
Nowak E., Franzini Tibaledo R., Organizm i wolność. Filozofia życia i etyka nauk o życiu, „Filozofia i Nauka. Studia Filozoficzne i Interdyscyplinarne” 2017, tom 5, s. 29–48.
Ostrowski M., Przyroda jako miejsce spotkania z Bogiem, „Paedagogia Christiana” 2011, nr 2/28, s. 165–174.
Przemoc wobec zwierząt. Jacques Derrida w rozmowie z Élisabeth Roudinesco, „Znak” 2015, s. 34–67.
Rabajczyk A., Stabilność klatratów metanu a środowisko, „Rocznik Świętokrzyski” 2009, tom 30, s. 39–55.
Rejter A., Literatura wobec dyskursu posthumanizmu: na przykładzie prozy Olgi Tokarczuk, „Język Artystyczny” 2017, s. 27–47.
Sadowski R. F., Monizm organizmalny jako odpowiedź Hansa Jonasa na problem psychofizyczny, „Studia Philosophiae Christianae” 2006, nr 42/1, s. 71–108.
Sobota D., Co to jest przyroda?, „Ruch Filozoficzny” 2014, tom LXXI, s. 85–104.
Szybowicz E., Tokarczuk jak Agatha Christie, „Dwutygodnik” 2019, nr 9.
Tabaszewska J., Realizm ekologiczny vs. polska literatura, „Teksty Drugie” 2018, nr 2, s. 156–165.
Tokarczuk O., Prowadź swój pług przez kości umarłych, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2009.
Ubertowska A., „Mówić w imieniu biotycznej wspólnoty”. Anatomie i teorie tekstu środowiskowego/ekologicznego, „Teksty Drugie” 2018, nr 2, s. 17–40.
