Self-education as a moral rebirth
DOI:
https://doi.org/10.34767/PP.2007.01.01Abstract
The subject of the analysis is self-education as one of the fundamental general concepts of the contemporary pedagogy. In my research I present not only the origins and the etymological meaning of the concept of self-education, but also the relation between self-education and such the concepts as self-improvement, asceticism, self-instruction, formation of will and character, self-training, upbringing, management of self-development, self-development itself, self-control, self-determination, self-realization etc. There have been a lot of the philosophical and religious schools which have stressed the importance and the primacy of attention paid by an individual to one’s Self or to improvement of one’s psyche. Here I look closer only at these theoretical approaches to self-education which have been the inexhaustible source for the contemporary psychology and pedagogy and at the trends which originate from the Hindu and Christian philosophies. I direct my attention to various practical aspects of individual’s work on themselves and among them to two opposing theoretical approaches: one of them treats self-education as perfectio prima, where the aspiration to perfection constitutes the only motive for individual’s conduct and the goal itself, whereas the other treats self-education as perfectio secunda, where the departure of one’s Self is fundamental and constitutes achieving perfection per accidens
References
Ciemniewski J. (1926). Poznanie i kształcenie charakteru, wyd. 2. Księgarnia św. Wojciecha: Poznań—Warszawa—Wilno—Lublin.
Dudzikowa M. (1993). Praca młodzieży nad sobą. Z teorii i praktyki. Spółka Wydawnicza TERRA: Warszawa.
Dupreel E. (1969). Traktat o moralności. PWN: Warszawa.
Foerster F. W. (1932). Szkoła i charakter. Zagadnienia moralno-pedagogiczne życia szkolnego. Nakł. Księgarni Wydawniczej L. Igla: Lwów.
Foerster F. W. (1934). Wychowanie i samowychowanie. Zagadnienia wytyczne dla rodziców, nauczycieli, księży i opiekunów młodzieży. Nakł. Księgarni Wydawniczej L. Igla: Lwów.
Folkierska A. (1979). Typy wartości, ich miejsce i funkcjonowanie w kulturze. W: H. Świda (red.), Młodzież a wartości. Warszawa.
Hessen S. (1939). O sprzecznościach i jedności wychowania. Książnica-Atlas: Lwów—Warszawa.
Hessen S. (1931). Podstawy pedagogiki. Nakładem „Naszej Księgarni”, SP. AKC. ZNP: Warszawa.
Hornowska M. (1912). Samowiedza a samowychowanie. Warszawa—Lwów.
Hume B. G. (1983). W poszukiwaniu Boga. IW PAX: Warszawa.
Kamiński A. (1979). Andrzej Małkowski. PAX: Warszawa.
Kasperkiewicz K. M. (1983). U podstaw permanentnej formacji. Problematyka chrześcijańskiej pokory. Wydawnictwo ATK: Warszawa.
Korewa A. (1946). Kształcenie charakteru. Nakładem Księgarni „Postęp”: Wrocław.
Kozielecki J. (1981). Psychologiczna teoria samowiedzy. PWN: Warszawa.
Kratochvil S. (1978). Psychoterapia. Kierunki, metody, badania. PWN: Warszawa.
Kreutz M. (1946). Kształcenie charakteru. Wskazówki praktyczne. NK: Warszawa.
Lutosławski W. (1909). Rozwój potęgi woli przez psychofizyczne ćwiczenia. Gebethner i Wolff: Warszawa.
Łukaszewski W. (1984). Szanse rozwoju osobowości. KiW: Warszawa.
Malczewski J. (1979). Szkolny słownik terminów nauki o języku. Warszawa.
Mazurkiewicz K. (1931). Znaczenie ideałów w samowychowaniu. W: „Szkoła”, z. 4.
Mellibruda J. (1977). Poszukiwanie samego siebie. NK: Warszawa.
Nasiukiewicz K. (1980). Joga. KAW: Warszawa.
Michalska M. (1978). Hatha-joga dla wszystkich. Sport i Turystyka: Warszawa.
Muszyński H. (1974). Ideał i cele wychowania. WSiP: Warszawa.
Okiński W. (1935). Procesy samokształceniowe. Próba ustalenia pojęcia samokształcenia ze stanowiska socjologii. Wydano z Zasiłkiem Funduszu Naukowego Uniwersytetu Poznańskiego: Poznań.
Ossowska M. (1947). Podstawy nauki o moralności. Czytelnik: Warszawa.
Pasek T. (1979). Ogólnoregeneracyjne i ogólnousprawniające ćwiczenia relaksowo-koncentrujące wzorowane na jodze i zen. W: S. Grochmala (red.), Teoria i metodyka ćwiczeń relaksowo-koncentrujących. Warszawa.
Pirożyński M. (1955). Kształcenie charakteru, wyd. 3. Londyn.
Podgórska T. (1983). Przez odrodzenie osobiste do wyzwolenia narodu. Główne założenia wychowawcze i działalność związku Eleusis przed I wojną światową. W: „Znak”, s. 342-343.
Puchalik J. (1936). Zarys ascetyki i ascetyka ogólna. Wydawnictwo Księży Orjonistów: Zduńska Wola.
Sujak E. (1972). Sprawy ludzkie. IW PAX: Kraków.
Swieżawski S. (1983). Święty Tomasz na nowo odczytany. Kraków.
Szyszko-Bohusz A. (1979). Funkcja ćwiczeń odprężających w nowoczesnym procesie kształcenia. Ossolineum: Wrocław—Warszawa—Kraków—Gdańsk.
Szyszko-Bohusz A. (1978). Joga — indyjski system filozoficzny, leczniczy i pedagogiczny. Ossolineum: Wrocław—Warszawa—Kraków—Gdańsk.
Ślipko T. (1981). Sens życia — sens dziejów. Refleksja ze stanowiska filozofii i etyki chrześcijańskiej. W: „Studia Filozoficzne”, 4.
Ślipko T. (1984). Zarys etyki ogólnej. Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy: Kraków.
Ślipko T. (1981). Zarys etyki szczegółowej, t. 1. Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy: Kraków.
Ślipko T. (1982). Zarys etyki szczegółowej, t. 2. Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy: Kraków.
Wistuba H. (1981). Człowiek. Kultura. Znaki czasu. Olsztyn.
Witek S. (1983). Chrześcijańska wizja moralności. Księgarnia św. Wojciecha: Poznań.
Wiśniewska-Roszkowska K. (1983). Asceza, moralność, zdrowie. IW PAX: Warszawa.
Wojtyła K. (1983). Elementarz etyczny. Tow. Naukowe KUL: Lublin.
Wojtyła K. (1965). Miłość i odpowiedzialność. Studium etyczne, wyd. 3. Katolicki Ośrodek Wydawniczy „Veritas”: Londyn.
Zawadzki B. (1970). Wstęp do teorii osobowości. PWN: Warszawa.
Zgierski-Strumiłło T. (1983). Dziennik 1906. W: „Znak”, s. 342-343.