From causes to solutions – failed states and their impact on contemporary international security
DOI:
https://doi.org/10.34767/SIIP.2025.01.06Keywords:
failed states, dysfunctional states, international security, international stability, crisis solutionsAbstract
The modern world, based on complex international relations, emphasizes the key importance of state stability for global security. States that experience deep crises that prevent them from functioning effectively have become a threat to this security. Such states, referred to as „failed states”, pose a threat to both their citizens and the international order. This term refers to countries that are unable to perform basic functions, such as protecting borders, enforcing law, providing public services or ensuring economic stability. Failed states are characterized by political instability, corruption, social inequalities and humanitarian crises. The examples of Somalia, Syria and Yemen illustrate how long-term conflicts, the breakdown of state structures and humanitarian crises have led to destabilization. State failure is not a one-time process, but a long-term phenomenon resulting from a combination of internal and external factors. Armed conflicts, economic crises, corruption and international interference are just some of the elements of this process. Unlike failed states, so-called dysfunctional states maintain a minimal level of activity, but their instability has a destabilizing effect on the entire region. The article analyzes the issue of failed and dysfunctional states, looking at the causes of their formation and the consequences in the international arena. It also discusses the actions taken by international organizations that seek to stop this process. It indicates initiatives such as humanitarian aid, rebuilding state institutions or supporting political dialogue, which play a key role in counteracting the global effects of the destabilization of states.
References
Alagierski, M. (2017). Relacje Turcji z Unią Europejską. Kwestia członkostwa Republiki Cypru we Wspólnocie. Zeszyty Naukowe Zbliżenia Cywilizacyjne, 13(2), 50–74.
Bieleń, S. (2006). Państwa upadłe. W: J. Symonides (red.), Organizacja Narodów Zjednoczonych – bilans i perspektywy (s. 622–644). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Bieleń, S. (2009). Państwa w stanie kryzysu i upadku? W: M. Sułek & J. Symonides (red.), Państwo w teorii i praktyce stosunków międzynarodowych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Brudzińska, K. (2011). Demokratyzacja systemu politycznego Meksyku: wyzwania i sukcesy. W: P. Łaciński (red.), Latynoameryka u progu trzeciego stulecia niepodległości: przywództwo, idee i systemy polityczne (s. 73–94). Warszawa: Collegium Civitas Press.
Chomsky, N. (2006). Failed States: The Abuse of Power and the Assault on Democracy. New York: Metropolitan Books.
Dudkiewicz, H. (2013). Państwo dysfunkcyjne a państwo upadłe: prawnomiędzynarodowe argumenty na rzecz ujednolicenia stosowanej terminologii. W: R. Kłosowicz (red.), Państwa dysfunkcyjne i ich destabilizujący wpływ na stosunki międzynarodowe (s. 71–91). Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Falfore, O.A. (2016). The African Union and peace and security in Central Africa. Journal of African Union Studies, 5(2/3), 51–66.
Gil, G. (2015). Upadanie państwa w stosunkach międzynarodowych po zimnej wojnie. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.
Helman, G.B. & Ratner, S.R. (1993). Saving Failed States. Foreign Policy, 89. https://foreignpolicy.com/2010/06/15/saving-failed-states (dostęp: 12.01.2025).
Jargiełło, A. (2018). Założenia strategii bezpieczeństwa Felipe Calderona i Enrique Peña Nieto w zakresie zwalczania przestępczości zorganizowanej w Meksyku. Ameryka Łacińska. Kwartalnik analityczno-informacyjny, 26(1), 51–70.
Jarząbek, J. (2024). Rywalizacja mocarstw regionalnych i globalnych w pogrążonej wojną domową Libii. Politeja, 89, 209–229.
Klin, T. (2014). Państwa upadłe. W: A. Florczak & A. Lisowska (red.), Organizacje międzynarodowe w działaniu (s. 105–122). Wrocław: Uniwersytet Wrocławski.
Kłosowicz, R. (2008). U.S. Marines jako narzędzie polityki zagranicznej Stanów Zjednoczonych. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Kłosowicz, R. (2013). Państwa dysfunkcyjne i ich destabilizujący wpływ na stosunki międzynarodowe. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Kłosowicz, R. (2017). Konteksty dysfunkcyjności państw Afryki Subsaharyjskiej. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Kosman, M.M. (2021). Dekada kryzysu w Libii jako wyzwanie dla Unii Europejskiej (2011–2021). Rocznik Integracji Europejskiej, 15, 71–83.
Lizak, W. (2009). Państwo w Afryce. W: M. Sułek & J. Symonides (red.), Państwo w teorii i praktyce stosunków międzynarodowych. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
Madej, P.P. (2020). Separatyzm cypryjski – wielowymiarowość problemu. W: J. Marszałek-Kawa (red.), Współczesny regionalizm Bliskiego i Dalekiego Wschodu (s. 42–59). Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
Marcinkowska, P. (2017). Peacekeeping in the Mediterranean as an Ongoing Challenge for International Organizations: the EU Case. Studia Europejskie, 21(1 (81)), 79–97.
Marcinkowski, C. (2011). Istota i ewolucja misji pokojowych ONZ. Przegląd Historyczno-Wojskowy, 12(63), 7–20.
Przybylska-Maszner, B. (2014). Operacje wojskowe Unii Europejskiej w Afryce – ambicje, możliwości, efekty. W: tejże (red.), Operacje wojskowe Unii Europejskiej w Afryce (s. 9–22). Poznań: Wydawnictwo Naukowe Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM.
Rotberg, R.I. (2004). When States Fail: Causes and Consequences. Princeton, NJ: Princeton University Press.
Raubo, J. (2007). Problemy obecności sił międzynarodowych w Somalii w latach 1992–1995. W: A. Potyrała (red.), Współczesne spory i konflikty międzynarodowe: Studia przypadków. Wydawnictwo Naukowe UAM.
Raubo, J. (2014). Operacja wojskowa EUTM SOMALIA. W: B. Przybylska-Maszner (red.), Operacje wojskowe Unii Europejskiej w Afryce (s. 167–186). Poznań: Wydawnictwo Naukowe Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM.
Stempień, M.S. (2019). Wojna domowa w Libii w latach 2014–2018. Myśl Ekonomiczna i Polityczna, 1, 294–314.
Szpak, A. (2014). (Nie)odpowiedzialność „państwa upadłego” w świetle Artykułów Komisji Prawa Międzynarodowego o odpowiedzialności państw. W: M. Balcerzak & J. Kapelańska-Pręgowska (red.), Odpowiedzialność międzynarodowa w związku z naruszeniem praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego (s. 189–207). Toruń: Uniwersytet Mikołaja Kopernika.
Velasco-Pufleau, M. (2023). Parliamentary diplomacy in practice: The role of the European Parliament delegations in the modernization of the Global Agreement between the European Union and Mexico. W: Over The Atlantic. Diplomacy and Paradiplomacy in EU and Latin America (s. 141–166).
Wardin, K. (2013). Zagrożenie bezpieczeństwa międzynarodowego: Państwa słabe i upadłe – casus pułapki tożsamości kulturowej. Przegląd Naukowo-Metodyczny. Edukacja dla Bezpieczeństwa, 4, 37–46.
